என் மனைவியும் கடை ஓனரும்…
எனது பொண்டாட்டி எப்படி முதாளாளியிடம் ஓழ் வாங்குகிறாள் என்பது கதை கரு.
என் மனைவி பெயர் : மல்லிகா
என் மனைவியின் முதலாளி பெயர் : நெல்சன் ( அவர் மனைவியை ரொம்ப வருடங்களாக பிரிந்து உள்ளார்)
மல்லிகா அன்று காலை எழுந்ததிலிருந்தே ஒரு சந்தேகம். நெல்சன் அண்ணா அப்படி ஒரு சனிக்கிழமை காலையில் திடீரென்று போன் செய்து, “தங்கச்சி, இந்த வாரம் வீடு சுத்தம் பண்ண முடியல.
ஏதோ ஒரே வேக வேலை. நீ தான் வந்து உதவி செய்ய முடியுமா? நான் கூடவே இருப்பேன், சீக்கிரம் முடிச்சுடலாம்,” என்றார். அவர் குரலில் ஒரு விதமான அவசரம் இருந்தது. மல்லிகாக்கு
அது பிடிக்கவில்லை. ஆனால் அவர் தான் முதலாளி. பல வருடங்களாக நல்லவராக இருந்தவர். மறுக்க முடியவில்லை. கணவர் சுந்தரத்திடம் கேட்டபோது,
“சரி, போய் உதவி செய்து வா. மத்தியானமே வந்துடு,” என்றார்.
நெல்சன் வீடு ஒரு பங்களா போன்ற பெரிய வீடு. மல்லிகா சென்றபோது, கதவு திறந்தே இருந்தது. உள்ளே நுழையும் போதே, வீடு முழுவதும் ஒரு விசித்திரமான அமைதி. “அண்ணா?” என்று கூப்பிட்டாள் மல்லிகா.
“இங்கே தான், லிவிங் ரூமில்!” என்ற குரல் வந்தது.
லிவிங் ரூமில் சென்றபோது, நெல்சன் சோபாவில் சாய்ந்து கொண்டிருந்தார். அவர் அன்று யோகா பேண்ட் அணிந்திருந்தார், மேல்பகுதி கோட் இல்லாமல் இருந்தது. அவரது திடகாத்திரமான உடல், அகலமான தோள்,
உருண்டு திரண்ட மார்பு, வயிற்றின் சதைப்பிடிப்பு… எல்லாமே வெளிப்படையாக தெரிந்தன. மல்லிகா தன் பார்வையை வேறுபக்கம் திருப்பிக்கொண்டாள்.
“வா தங்கச்சி, உட்கார். கொஞ்சம் பேசலாம்,” என்றார் நெல்சன். அவர் குரலில் ஒரு நடுக்கம் இருந்தது.
“அண்ணா, வேலை எங்கே? துடைப்பான், துணி எல்லாம்? நான் சுத்தம் செய்ய ஆரம்பிக்கிறேன்,” என்றாள் மல்லிகா, நிற்காமல்.
“மல்லிகா… இப்போ நீ சுத்தம் செய்ய வர்ல. நான் உன்னை கூப்பிட்டது வேறு காரணத்திற்காக,” என்றார் நெல்சன், எழுந்து நின்று. அவர் கண்கள் அவள் மீது பதிந்திருந்தன, ஒரு பசியுடன்.
“என்ன அண்ணா? இது என்ன பேச்சு?” என்றாள் மல்லிகா, பின் வாங்கி.
“மல்லிகா… நான் உன்னை பார்க்கிற போதெல்லாம்… என்னுள்ளே ஒரு நெருப்பு பற்றிக்கொள்ளுது. எனக்கு என் மனைவியை பிரிந்து ரொம்ப நாளாச்சு. நான் ஒரு ஆண்…
என் உடலில் ஒவ்வொரு நாளும் ஒரு வெறி ஏறிக்கிட்டே இருக்கு. அதை அடக்க முடியல. உன்னோட அன்பான புன்னகை, உன்னோட பேச்சு, நடை… எல்லாமே என்னை பைத்தியம் பிடிக்க வச்சிருக்கு,
” என்றார் நெல்சன், ஒரு படி முன்னே வந்து.
“அண்ணா! தப்பா நினைக்காதீங்க! நான் கணவன் உள்ளவள்! உங்களுக்கு மரியாதை தான்!” என்று கத்தினாள் மல்லிகா, முகம் வெளிற.
“மரியாதை தான் இருக்கே! அதுக்காகத்தான் இத்தனை நாள் சும்மா இருந்தேன்! ஆனா இன்னமும் சகிக்க முடியல! இந்த ஒரு நாள்…
இந்த ஒரு முறை மட்டும்… எனக்கு உதவு மல்லிகா. நீயும் ஒரு பெண் தான், உன் கணவனோடு எப்படி இருக்கீங்கன்னு தெரியும்.
எனக்கு அந்த அனுபவம் கிடைக்கவே இல்லை. கெஞ்சிகிறேன்,” என்று சொல்லிக்கொண்டே, நெல்சன் அவள் முன்னால் மண்டியிட்டார். அவர் கைகள் அவளது கால்களை பற்றின.
மல்லிகா அதிர்ச்சியால் மரத்துபோனாள். “விடுங்கள்! போகிறேன்!” என்று திமிறினாள்.
ஆனால் நெல்சன் பலமான கைகளால் அவளை சோபாவின் பக்கம் தள்ளினார். “ப்ளீஸ்… ஒரே ஒரு தடவை. உன் மூலமாக தான் என் பசி தீரணும்.
நான் உன்னை காயப்படுத்த மாட்டேன். மெதுவாக… மெதுவாக…” என்று கெஞ்சினார், அவள் கைகளை பிடித்துக்கொண்டு.
மல்லிகா கத்த முயன்றாள், ஆனால் குரல் வரவில்லை. பயம், ஒரு வகையான இரக்கம், எல்லாமே கலந்து அவளை முடக்கியது.
அவர் கண்களில் தணியாத தாகம் தெரிந்தது. அவர் முகம் அவள் முகத்திற்கு அருகில் வந்தது.
“ஒரு முத்தம் மட்டும்… அனுமதி கொடு,” என்று முணுமுணுத்தார் நெல்சன். அவர் உதடுகள் அவள் உதடுகளை தொட்டன.
மல்லிகா தலையை அசைத்தாள், ஆனால் அவர் பலமாக அவளைத் தன் பக்கம் இழுத்தார். அந்த முதல் முத்தம்… பயத்துடன் கலந்த ஒரு மின்சாரம் போல் இருந்தது.
நெல்சன் உதடுகள் கடினமாகவும், வெறியுடனும் இருந்தன. அவர் நாக்கு அவள் வாயின் ஓரத்தை நக்கியது, பின்னர் உள்ளே நுழைந்தது.
“ம்ம்… இல்லை…” என்று முணுமுணுத்தாள் மல்லிகா, ஆனால் அவளது உடல் பதிலளிக்காது. நெல்சன் அவளை சோபாவில் சாய்த்தார்.
அவர் கைகள் அவளது அவள் அனிந்திருந்த சுடிதாரை தலைக்கு மேலாக கலட்டின.
“பார்க்க முடியல… உன்னோட அழகை…” என்றார் அவர், மூச்சு வாங்க.
சட்டை அவிழ்ந்தது. ப்ளவர் கீழே சரிந்தது. மல்லிகாயின் சின்னஞ்சிறிய, ஆனால் நிறைவான மார்பகங்கள் அவரது பார்வையில் பட்டன. அவள் பிராவும் இல்லை.
“அம்மா… எவ்வளவு அழகா இருக்கே…” என்று முனகினார் நெல்சன், அவள் ஒரு மார்பகத்தை வாயால் எடுத்தார்.
“ஆ!” என்று கூச்சலிட்டாள் மல்லிகா. அந்த உணர்வு அசிங்கமாக இருந்தது, ஆனால்… வித்தியாசமாக இருந்தது.
அவர் நாக்கு அவளது முலைக்காம்பை சுற்றி வட்டமிட்டது, பின்னர் அதை விரல்களால் நசுக்கினார். ஒரு அசாதாரணமான கிளர்ச்சி அவள் வயிற்றில் இருந்து கீழே பாய்ந்தது.
இல்லை… இது தவறு… அவள் எண்ணினாள். ஆனால் அவளது உடல் மெதுவாக உருகியது.
அவள் அனிந்திருந்ந சுடிதாரோடோ பேண்டை கலட்டி ஜட்டியை உருவினான் “சின்ன புண்டை… பார்க்கும் போதே என் புழுல்ல ரத்தம் கொதிக்குது,” என்று முனகினார்.
மல்லிகா கண்களை மூடிக்கொண்டாள். அவமானம்… ஆனால் ஒரு கிளர்ச்சியும்…
நெல்சன் ஒரு பெருமூச்சு விட்டார். “புண்டையில் சின்ன துவாரம்…
அப்படியே பார்க்க வச்சிருக்கே…” என்றார். அவர் விரல் அவளது புண்டையின் ஓரத்தை தொட்டது. மல்லிகா உடல் சிலிர்த்தது.
“விடுங்க… ப்ளீஸ்…” என்றாள், ஆனால் அந்த குரலில் எந்த பலமும் இல்லை.
“இல்லை… இப்போ விடமாட்டேன்,” என்றார் நெல்சன். அவர் தனது யோகா பேண்ட்டை கீழே இழுத்தார்.
அதை பார்க்கும் போது, மல்லிகா வாய் திறந்து நின்றது. அவர் புழுல்… அது ஒரு பொருள் அல்ல, ஒரு அசுரன்.
நீண்டதாக, கனமாக, தடிமனாக, நரம்புகள் புடைத்து, முனை சிவந்து கொண்டிருந்தது. அது அவரது இடுப்பில் இருந்து வெளிவந்து,
வானை நோக்கி நிமிர்ந்து நின்றது. அதன் அளவு பயங்கரமானது. அவளது சின்ன புண்டையில் அது எப்படி பொருந்தும் என்று கற்பனை செய்ய கூட முடியவில்லை.
“பாரு… எத்தனை நாளாக காத்திருக்கு இது உன்னை,” என்றார் நெல்சன், தனது புழுலை கையால் பிடித்து, மேலும் கீழும் நகர்த்தினார். அதிலிருந்து ஒரு துளி தெளிவான திரவம் வடிந்தது.
“இதுக்கு இன்னும் கொஞ்ச நேரத்துல தான் நீ தண்ணீர் கொடுக்கப் போறே.”
அவர் மேலே வந்து, அவள் கால்களை பிரித்தார். மல்லிகா எதிர்த்தாள், ஆனால் அவரது பலம் முன்னேற்றமானது.
அவர் அவளது புண்டையின் மேல், தனது புழுலின் முனையை வைத்தார். அது சூடாக இருந்தது, கடினமாக இருந்தது.
“இது கொஞ்சம் வலிக்கும்… ஆனால் நீ தாங்குவே,” என்றார் நெல்சன், முகம் வியர்வையால் நனைந்து. அவர் இடுப்பை முன்னே தள்ளினார்.
உள்வாங்கல் :
மல்லிகா ஒரு கூச்சல் கூச்சலிட்டாள். ஒரு பிரகாசமான, கிழிக்கும் வலி. அவளது சின்ன புண்டை அந்த பெரிய பொருளை உள்ளே ஏற்றுக்கொள்ள மறுத்தது.
ஆனால் நெல்சன் நிறுத்தவில்லை. அவர் கண்கள் மூடி, பற்கள் கடித்து, மேலும் மேலும் உள்ளே தள்ளினார்.
“ஆ… ஆ… இது… முடியாது…” என்று தேம்பினாள் மல்லிகா, கண்களில் நீர்.
“முடியும்… பார்க்கிறேன்… உன் புண்டை விரியுது…” என்று முனகினார் நெல்சன்.
அவர் இடுப்பை ஒரு கடினமான தள்ளுதல் தள்ளினார். ஒரு கிழிப்பு ஒலி கேட்டது. மல்லிகா கூச்சலிட்டாள். ஆனால் அந்த கூச்சலில், வலியுடன், ஒரு வெற்றியின் உணர்வும் இருந்தது.
ஏனெனில் நெல்சன் புழுலின் முனை அவளது புண்டையின் வழியாக உள்ளே நுழைந்துவிட்டது.
அவர் நகராமல் நின்றார், மூச்சைப் பிடித்தார். “இதோ… இப்போ… உள்ளே இருக்கேன்…” என்று முனகினார்.
அவர் முகம் விரிந்தது. “உன் புண்டை… என்னை சுற்றி இறுக்கமா சுருங்குது… ஆ… இது எப்படி இருக்கு தெரியுமா?”
பின்னர் அவர் இடுப்பை பின்னிழுத்து, மீண்டும் உள்ளே தள்ளினார். இந்த முறை மெதுவாக. மல்லிகா ஒரு நீண்ட பெருமூச்சு விட்டாள். வலி இன்னும் இருந்தது,
ஆனால் அதனுடன்… ஒரு நிரப்புதல்… ஒரு ஆழமான, அசைக்க முடியாத உணர்வு. அவளது புண்டை சுவர்கள் அந்த பெரிய பொருளை சுற்றி இறுக்கமாக சுருங்கின.
நெல்சன் ரிதமிக்க ஆரம்பித்தார். ஒவ்வொரு உள்வாங்கலும், அவர் புழுல் முழுவதுமாக அவளது புண்டையில் நுழைந்து, அவளது கர்ப்பப்பையின் வாயைத் தாக்கும் அளவுக்கு ஆழமாகச் சென்றது.
“ஆ… மல்லிகா… உன் புண்டை நெருப்பா இருக்கு… ஈரமா இருக்கு…” என்று அவர் முனகினார், வேகத்தை அதிகரித்தார்.
சோபா அவர்களின் இயக்கத்தில் முனகியது. நெல்சன் தொந்தி அவளது இடுப்பில் மோதியது. அவரது புழுல் ஒவ்வொரு முறையும் வெளியேறும்போது,
முழுவதுமாக வெளியே வந்து, மீண்டும் உள்ளே பாயும்போது, ஒரு ஈரமான, க்ளாப்பிங் ஒலி எழுந்தது. மல்லிகா மனம் சுழன்றது. இது தவறு…
ஆனால் அவளது உடல் பதிலளித்தது. அவளது புண்டை சுவர்கள் தானாகவே சுருங்கின, அவர் புழுலை கட்டிப்போட்டது போல்.
“என் புண்டையில்… எவ்வளவு பெரிசா இருக்கு… நிறைஞ்சிருக்கு…” என்று அவள் நினைத்துக்கொண்டாள், அவமானத்துடன். ஆனால் அந்த நினைப்பே அவளை மேலும் ஈரப்படுத்தியது.
நெல்சன் அவளை பிடித்து, தன் மடியில் உட்கார வைத்தார். அவள் முதுகு அவர் மார்போடு இருந்தது. “பாரு… எப்படி உள்ளே இருக்கு பார்க்கிறியா?” என்று கூறி,
ஒரு கையால் அவளது புண்டையின் மேல் வைத்தார், அங்கே அவரது புழுல் உள்ளே செல்வதை உணர முடிந்தது. மற்றொரு கையால் அவள் ஒரு மார்பகத்தை பிடித்து நசுக்கினார்.
அவர் மேலும் வேகமாக, மேலும் ஆழமாக இயங்கினார். அவரது சுவாசம் அவள் காதில் வெடித்தது. “நான் வர்றேன்… மல்லிகா… உன் புண்டையில தான் விடுறேன்…” என்று கத்தினார்.
மல்லிகாக்கு திடீரென்று தன் உள்ளே ஒரு வெப்பம் பரவுவது போல் உணர்ந்தாள். ஒரு வெடிப்பு. அவள் கூச்சலிட்டாள். அவளது புண்டை வலுவாக சுருங்கியது.
அதே நேரத்தில், நெல்சன் உடல் கடினமாகியது, ஒரு கரகரப்பான அலறல் அவர் தொண்டையில் இருந்து வெளியே வந்தது.
வெளியேற்றம்:
அவர் புழுலின் ஆழத்தில் இருந்து, ஒரு வெப்பமான, கனமான வெள்ளம் வெடித்து வெளிப்பட்டது. அது அவளது புண்டையின் சுவர்களை மூடியது, கர்ப்பப்பையின் வாயை நிரப்பியது,
மேலே எழுந்தது. ஓட்டம் நிற்கவே இல்லை. வருடங்களாக தேங்கி இருந்த விந்து, இப்போது ஒரு அழுத்தத்துடன் வெளியேறியது. மல்லிகா அதை உணர்ந்தாள் – ஒவ்வொரு துடிப்பும்,
ஒவ்வொரு ஜெட் ஆக. அது கொதிக்கும் போல் இருந்தது, நிரப்புவது போல் இருந்தது. அவளது சின்ன புண்டை அந்த வெள்ளத்தை சேமிக்க முடியாது.
நெல்சன் புழுலை அவர் வெளியே இழுத்தபோது, ஒரு தெளிவான, வெண்மையான திரவம் அவளது புண்டையின் துவாரத்தில் இருந்து வெளியே கொட்டியது,
சோபாவை நனைத்தது. அது தொடர்ந்து வடிந்துகொண்டே இருந்தது, அவளது தொடைகளை ஈரப்படுத்தியது.
“ஆ… கடைசியா…” என்று முனகினார் நெல்சன், அவள் மீது சாய்ந்து, மூச்சு வாங்க. அவரது புழுல் இன்னும் துடித்துக்கொண்டிருந்தது, சிறிது விந்து இன்னும் வடிந்தது.
மல்லிகா மௌனமாக இருந்தாள். அவளது உடல் முழுவதும் வியர்வை. அவள் உள்ளே வெப்பமாக இருந்தது, நிரம்பி இருந்தது. அவமானம், பயம், ஆனால் ஒரு வகையான திருப்தி…
எல்லாமே கலந்து போயிருந்தன.
நெல்சன் எழுந்து, அவளை பார்த்தார். “நன்றி…மல்லிகா. இது எனக்கு போதும். இனி உன்னை தொந்தரவு பண்ணமாட்டேன்,” என்றார், குரலில் ஒரு சோகம்.
மல்லிகா எதுவும் சொல்லவில்லை. அவள் தன் துணிகளை எடுத்து அணிந்துகொண்டாள். அவளது புண்டையில் இருந்து இன்னும் கொஞ்சம் விந்து வடிந்து கொண்டிருந்தது.
அது அவளது உள்ளாடையை ஈரப்படுத்தியது.
வீட்டை விட்டு வெளியேறும் போது, நெல்சன், “மன்னிச்சுக்கோ,” என்றார்.
மல்லிகா திரும்பிப் பார்க்கவில்லை. ஆனால் வீட்டுக்கு செல்லும் வழியில், அவள் கால்களுக்கிடையே ஈரம் இன்னும் சொட்டியது. அவளது புண்டை வலித்தது,
ஆனால் ஒரு வெற்றுணர்வுடன் நிரம்பியும் இருந்தது. கணவர் சுந்தரத்திடம் எப்படி முகம் காட்டுவது என்று தெரியவில்லை.
அன்று முழுவதும், அவள் உட்காரும் போதெல்லாம், நெல்சன் விந்து அவள் புண்டையில் இருந்து சிறிது சிறிதாக வெளியேறுவது போல் ஒரு உணர்வு.
அது ஒரு ஞாபகம். ஒரு தவறின் ஞாபகம். ஆனால் அந்த ஞாபகம், அவளை மெதுவாக உள்ளிருந்து எரித்துக் கொண்டிருந்தது.
அன்னைக்கு நைட்டு புருசனான நான் அவள ஓக்க கூப்பிடுறேன். அவ பேய் அறைஞ்ச மாதிரி குற்ற உணர்வும் பயமும் கலந்து இருக்க.
அப்ப இன்னைக்கு வேண்டாங்க என்று சொல்லுற ஆன நான் விடுல அவ சீலையை தூக்கி புண்டையில என்னோட புழுல விடுறேன்
அதுல ஏற்கனவே நெல்சன் விந்து இருக்கு அதெல்லாம் கண்டுக்காம உள்ள விட்டு ஓக்கரேன்.
அடுத்த பாகத்தில் தொடரும்…