உங்கள் நேரம் மற்றும் மதிப்புமிக்க கருத்துக்களுக்கு மிக்க நன்றி, எனது ஊக்கத்திற்கு உங்களிடமிருந்து மேலும் கருத்துகளை எதிர்பார்க்கிறேன்.
இந்த கதை உங்களுக்கு பிடித்திருந்தாலோ அல்லது உங்கள் பாலியல் அனுபவத்தைப் பற்றி பகிர்ந்து கொள்ள விரும்பினாலும் எனது இன்ஸ்டா ஐடி – அல்லது எனது ஜிமெயில் ஐடி – [email protected] கு மெசேஜ் செய்யுங்கள்.
நான் பெங்களூரில் வேலை செய்கிறேன், ஆர்வமுள்ள பெண்கள் எனக்கு செய்தி அனுப்பலாம்.
என் கதைகளுக்கு நிறைய பேர் விமர்சனம் போடுறாங்க.. உங்க எல்லாரிடமிருந்தும் விமர்சனம் வந்ததில் ரொம்ப சந்தோஷம். ஆனால் ஒரு வேண்டுகோள், தயவு செஞ்சு பெண்களோட தொடர்பு விவரங்களைக் கேட்காதீங்க. நான் அதைப் பகிர்ந்து கொள்ள மாட்டேன். அவர்கள் என்னை நம்பி மெசேஜ் பண்ணுவாங்க. அந்த நம்பிக்கையை என்னால் உடைக்க முடியாது. அதனால பெண்களோட தொடர்பைக் கேட்டு மெசேஜ் பண்ணாதீங்க.
வாருங்கள்.. கதைக்குள் செல்லாம்…
***************
அது தமிழக சட்டசபை தேர்தல் நேரம். வெயில் கொளுத்திக் கொண்டிருந்தது. கிளாம்பாக்கம் பேருந்து நிலையம் களைகட்டியிருந்தது. ஆயிரக்கணக்கான மக்கள், பேருந்துகள், டிராஃபிக், சத்தம் எல்லாம் அதிகமாக இருந்தது. ஹரி தனது சொந்த ஊரான தஞ்சாவூர் பக்கம் வாக்களிக்கச் செல்ல வேண்டியிருந்தது. அவன் சென்னையில் ஒரு தனியார் நிறுவனத்தில் வேலை பார்த்தான். தேர்தல் விடுமுறை என்பதால் ஊருக்குப் போக முடிவு செய்தான்.
அவன் நேராக பேருந்து நிலையத்திற்கு வந்தான். அங்கே ஒரு அரசு பேருந்துக்காக காத்திருந்தான். பேருந்து நிலையம் முழுவதும் மக்கள் நிறைந்திருந்தனர். சிலர் நின்று கொண்டும், சிலர் உட்கார்ந்து கொண்டும், சிலர் சாப்பிட்டுக் கொண்டும் இருந்தனர்.
அப்போதுதான் அவன் கண்கள் ஒரு பெண்ணின் மீது பட்டது. அவள் ஒரு கர்ப்பிணி பெண். மிகவும் மெல்லிய உடல்வாகு. உயரம் சராசரியாக இருந்தது. அவள் முகம் அழகாக இருந்தது. கருமையான கூந்தல், பெரிய கண்கள், மெல்லிய உதடுகள். அவள் வயிறு மட்டும் தெளிவாகத் தெரிந்தது. அவள் ஒரு புடவை கட்டியிருந்தாள். அந்த புடவை அவள் கர்ப்ப வயிற்றை மறைத்தாலும், அது தெளிவாகத் தெரிந்தது. அவள் முகத்தில் ஒரு களைப்பு இருந்தது. அவள் கையில் ஒரு சிறிய பை இருந்தது. அவள் பேருந்துக்காக காத்திருந்தாள்.
ஹரியின் மனதில் ஒரு எண்ணம் ஓடியது. இவளை ஏதாவது வழியில் பேசலாமே என்று. அவன் மெதுவாக அவள் அருகில் சென்றான். அவன் இதயம் வேகமாக அடித்துக் கொண்டது.
“அம்மா, நீங்களும் இந்த பேருந்துக்கா காத்திருக்கீங்க?” என்று கேட்டான்.
அவள் திரும்பிப் பார்த்தாள். அவள் கண்களில் ஒரு சந்தேகம் இருந்தது. “ஆமா சார், நானும் இந்த பேருந்துக்குத்தான் காத்திருக்கேன். நீங்களும் இந்த பேருந்தில்தானா?” என்று கேட்டாள்.
“ஆமா, நான் என் ஊருக்கு வாக்களிக்கப் போறேன். நீங்க எங்க போறீங்க?” என்று ஹரி கேட்டான்.
“நானும் என் ஊருக்குத்தான் சார். என் அம்மா வீட்டுக்குப் போறேன். இங்க கொஞ்ச நாள் தங்கியிருந்தேன். இப்ப ஊருக்குப் போகணும்” என்றாள் அவள்.
“ஓ, உங்களுக்கு குழந்தை எத்தனை மாசம் ஆச்சு?” என்று ஹரி நேரடியாகக் கேட்டான்.
அவள் சற்று தயங்கினாள். “ஏழு மாசம் சார்” என்றாள்.
“மிகவும் மெல்லிய உடல்வாகு. உங்களுக்கு குழந்தைதானே? நல்லா சாப்பிடணும்” என்று ஹரி சொன்னான்.
“ஆமா சார், எனக்கு முன்னாடி இரண்டு குழந்தைங்க இருக்கு. இது மூணாவது. என் உடம்பு ரொம்ப மெலிஞ்சிருந்ததுனால கஷ்டமா இருக்கு” என்றாள்.
“உங்க புருஷன் என்ன வேலை பார்க்கிறார்?” என்று ஹரி கேட்டான்.
“அவர் சென்னையில்தான் வேலை பார்க்கிறார். ஒரு கட்டிட கான்ட்ராக்டரிடம் வேலை பார்க்கிறார். என்னை வீட்டுக்கு அனுப்பி வச்சிட்டார். தேர்தல் நேரத்துல அவருக்கு ரொம்ப வேலை” என்றாள்.
“ஓ, அப்படியா. நீங்க தனியாதான் போறீங்களா?” என்று ஹரி கேட்டான்.
“ஆமா சார், தனியாதான். என் மகள்கள் என் அம்மா வீட்ல இருக்காங்க. நான் இங்க இருந்து அங்க போறேன்” என்றாள்.
“உங்க பெயர் என்ன?” என்று ஹரி கேட்டான்.
“என் பெயர் சாந்தி” என்றாள்.
“ரொம்ப அழகான பெயர். நான் ஹரி” என்று தன்னை அறிமுகப்படுத்திக் கொண்டான்.
இப்படி பேசிக்கொண்டிருக்கும்போதே பேருந்து வந்தது. இருவரும் ஏறினார்கள். ஹரி அவள் அருகில் ஒரு இருக்கையில் அமர்ந்தான். பேருந்து நகர ஆரம்பித்தது. ஜன்னல் வழியாக காற்று வந்தது. சாந்தியின் முகத்தில் காற்று பட்டது. அவள் கண்களை மூடி சுகித்தாள்.
வழியில் ஹரி அவளிடம் பேச ஆரம்பித்தான். முதலில் சாதாரண விஷயங்கள்.
“உங்களுக்கு எத்தனை வயது சாந்தி?” என்று ஹரி கேட்டான்.
“38 சார்” என்றாள்.
“ரொம்ப சின்ன வயசுல கல்யாணம் ஆச்சா?”
“ஆமா சார், எனக்கு பத்தொன்பது வயசுல கல்யாணம் ஆச்சு. என் புருஷன் என்னை விட ஐந்து வயசு பெரியவர்”
“உங்களுக்கு ரெண்டு பொண்ணுங்க இருக்காங்களாமே?”
“ஆமா சார், ஒருத்திக்கு 15 வயசு, இன்னொருத்திக்கு 12 வயசு. அவங்க என் அம்மா வீட்ல இருக்காங்க”
“ஏன் அவங்களை உங்க கூட கூட்டிட்டு வரல?”
“எனக்கு இந்த பிரசவம் கொஞ்சம் கஷ்டமா இருக்குனு டாக்டர் சொன்னார். அதனால அவங்களை என் அம்மா வீட்ல விட்டுட்டு வந்தேன். இப்ப நான் என் அம்மா வீட்டுக்குத்தான் போறேன்”
“உங்க புருஷன் உங்களை கவனிக்கிறாரா? இப்படி தனியா அனுப்பி வச்சிருக்காரே?”
“அவருக்கு வேலை சார். வேற வழியில்லை. இந்த தேர்தல் நேரத்துல அவருக்கு ரொம்ப வேலை. அவரால வர முடியலை”
“உங்களுக்கு இந்த பிரயாணம் கஷ்டமா இருக்காதா? கர்ப்ப காலத்துல பிரயாணம் செய்வது சிரமம்தானே?”
“ஆமா சார், ரொம்ப கஷ்டமா இருக்கு. ஆனா வேற வழியில்லை. என் அம்மா வீட்டுக்கு போகணும். அங்க போனா நல்ல கவனிப்பு கிடைக்கும்”
“நீங்க ரொம்ப தைரியமான பெண் சாந்தி”
“இல்ல சார், வாழ்க்கைதான் இப்படி”
இப்படி பேசிக்கொண்டே போனார்கள். சிறிது நேரத்தில் சாந்தி சற்று சோர்வாக காணப்பட்டாள். அவள் கண்கள் மூட ஆரம்பித்தன.
“உங்களுக்கு தூக்கம் வருதா?” என்று ஹரி கேட்டான்.
“கொஞ்சம் சார். ரொம்ப களைப்பா இருக்கு” என்றாள்.
“நீங்க கொஞ்சம் சாய்ந்து தூங்குங்க. நான் பார்த்துக்கறேன்” என்று ஹரி சொன்னான்.
“வேணாம் சார், சரியா இருக்காது” என்றாள்.
“பரவாயில்லை, நீங்க தூங்குங்க. நான் உங்களை கவனிச்சுக்கறேன்” என்று ஹரி சொன்னான்.
சாந்தி சற்று தயங்கியபடி அவன் தோளில் சாய்ந்தாள். அவள் தலை அவன் தோளில் பட்டதும், ஹரிக்கு ஒரு சுகம் ஏற்பட்டது. அவள் முடியின் வாசனை அவன் மூக்கைத் துளைத்தது. அவள் உடலின் வெப்பம் அவனுக்கு பரவியது.
சிறிது நேரம் கழித்து சாந்தி விழித்தாள். “என்னை மன்னிச்சிடுங்க சார், நான் தூங்கிட்டேன்” என்றாள்.
“பரவாயில்லை சாந்தி, உங்களுக்கு ரெஸ்ட் தேவைப்பட்டது” என்று ஹரி சொன்னான்.
“நீங்க ரொம்ப நல்லவர் சார்” என்றாள் சாந்தி.
“இல்லை, நான் நல்லவர் இல்லை. ஆனா உங்களை பார்த்ததும் எனக்கு உங்களை கவனிக்க வேண்டும் போல இருக்கு” என்று ஹரி சொன்னான்.
சாந்தி அவன் முகத்தைப் பார்த்தாள். அவள் கண்களில் ஒரு சந்தேகம் இருந்தது.
“என்ன சாந்தி, ஏன் அப்படி பாக்கறீங்க?” என்று ஹரி கேட்டான்.
“ஒண்ணுமில்லை சார். நீங்க ரொம்ப வித்தியாசமா பேசறீங்க” என்றாள்.
“எப்படி வித்தியாசமா?”
“என்னை யாரும் இப்படி கவனிச்சது இல்லை. என் புருஷன் கூட இல்லை”
“உங்க புருஷன் உங்களை கவனிக்கறதில்லையா?”
“அவருக்கு வேலைதான் முக்கியம். வீட்டுக்கு வந்தா சாப்பிட்டுட்டு தூங்கிடுவார். என்னை பத்தி அவருக்கு கவலை இல்லை”
“அது ரொம்ப கஷ்டமா இருக்கும்”
“ஆமா சார், ஆனா பழகிடுச்சு”
இப்படி பேசிக்கொண்டிருக்கும்போதே, ஹரி அவள் கையைப் பிடித்தான். சாந்தி திடுக்கிட்டாள். “சார், என்ன செய்யறீங்க?” என்று கையை விடுவிக்க முயன்றாள்.
“பயப்படாதீங்க சாந்தி. நான் உங்களுக்கு தீங்கு செய்ய மாட்டேன். நான் உங்களுக்கு கொஞ்சம் சந்தோஷம் தரணும்” என்று ஹரி சொன்னான்.
“என்ன சார் சொல்றீங்க? எனக்கு ஒண்ணும் புரியலை” என்றாள் சாந்தி.
“உங்களுக்கு புரியும். நீங்க ஒரு பெண். உங்களுக்கு கவனிப்பு தேவை. உங்களுக்கு அன்பு தேவை. உங்கள் உடலுக்கு தொடுதல் தேவை” என்று ஹரி சொன்னான்.
சாந்தி முகம் சிவந்தது. “சார், இப்படி பேசாதீங்க. எனக்கு வெட்கமா இருக்கு” என்றாள்.
“வெட்கப்படாதீங்க சாந்தி. நீங்க ஒரு அழகான பெண். இந்த கர்ப்ப காலத்துல நீங்க இன்னும் அழகா இருக்கீங்க. உங்கள் உடல் ஒரு அதிசயம்” என்று ஹரி சொன்னான்.
சாந்தி பதில் சொல்லவில்லை. ஆனால் அவள் முகத்தில் ஒரு புன்னகை தெரிந்தது. அவள் கண்கள் பிரகாசித்தன.
இரவு ஆக ஆரம்பித்தது. பேருந்தில் இருந்த பெரும்பாலான மக்கள் தூங்க ஆரம்பித்தார்கள். விளக்குகள் மங்கலாக இருந்தன. ஹரி சாந்தியின் கையைப் பிடித்து பின்னால் உள்ள இருக்கைக்கு அழைத்துச் சென்றான். அங்கு யாரும் இல்லை.
“இங்க வாங்க சாந்தி. நான் உங்களுக்கு மசாஜ் செய்யறேன்” என்று ஹரி சொன்னான்.
“சார், இங்க முடியாது. யாராவது பார்த்துடுவாங்க” என்று சாந்தி சொன்னாள்.
“யாரும் பார்க்க மாட்டாங்க. எல்லாரும் தூங்கறாங்க. நாம் மெதுவா இருந்தா போதும்” என்று ஹரி சொன்னான்.
சாந்தி சற்று தயங்கினாள். ஆனால் அவள் உடல் அவளுக்கு சொல்லிக் கொடுத்தது. அவளுக்கு அந்த தொடுதல் தேவைப்பட்டது. நீண்ட நாட்களாக அவள் உடல் யாராலும் தொடப்படவில்லை. அவள் கணவன் கூட அவளை சரியாக கவனிப்பதில்லை.
“சரி சார், ஆனா யாராவது வந்துட்டா…” என்று சாந்தி சொன்னாள்.
“வர மாட்டாங்க. நீங்க கவலைப்படாதீங்க” என்று ஹரி சொன்னான்.
அவன் அவள் முதுகில் மசாஜ் செய்ய ஆரம்பித்தான். மெதுவாக, மெதுவாக. அவன் கைகள் அவள் முதுகில் இருந்து இடுப்புக்கு நகர்ந்தன. சாந்தி மூச்சு விட ஆரம்பித்தாள். அவள் கண்களை மூடினாள்.
“உங்களுக்கு பிடிச்சிருக்கா?” என்று ஹரி கேட்டான்.
“ம்… ரொம்ப நல்லா இருக்கு சார்” என்று சாந்தி சொன்னாள்.
ஹரி அவள் தோள்களை மசாஜ் செய்தான். பின்னர் அவள் கழுத்தை. அவன் கைகள் மிகவும் சூடாக இருந்தன. அவன் மசாஜ் செய்யும் விதம் மிகவும் நன்றாக இருந்தது.
“நீங்க ரொம்ப நல்லா மசாஜ் செய்யறீங்க சார்” என்று சாந்தி சொன்னாள்.
“எனக்கு இது பிடிக்கும். உங்கள் உடலை தொடுவது எனக்கு ரொம்ப பிடிக்கும்” என்று ஹரி சொன்னான்.
அவன் கைகள் மெதுவாக அவள் வயிற்றை நோக்கி நகர்ந்தன. சாந்தி திடுக்கிட்டாள்.
“சார், என்ன செய்யறீங்க?” என்று கேட்டாள்.
“உங்கள் வயிறு ரொம்ப அழகா இருக்கு. நான் அதை தொடணும்” என்று ஹரி சொன்னான்.
“அது என் குழந்தை சார்” என்றாள் சாந்தி.
“எனக்கு தெரியும். அதனால்தான் நான் அதை தொடணும். இது ஒரு அதிசயம். ஒரு பெண்ணின் உடல் ஒரு குழந்தையை சுமப்பது மிகவும் அழகான விஷயம்” என்று ஹரி சொன்னான்.
அவன் கைகள் அவள் வயிற்றைத் தொட்டன. மெதுவாக, மென்மையாக. சாந்தி முனக ஆரம்பித்தாள். அவள் கண்களில் நீர் துளித்தது.
“என்ன ஆச்சு சாந்தி? ஏன் அழறீங்க?” என்று ஹரி கேட்டான்.
“ஒண்ணுமில்லை சார். என்னை யாரும் இப்படி தொட்டது இல்லை. என் புருஷன் கூட இப்படி என்னை கவனிச்சது இல்லை” என்று சாந்தி சொன்னாள்.
“நான் உங்களை கவனிப்பேன் சாந்தி. நான் உங்களுக்கு எல்லா சுகத்தையும் தருவேன்” என்று ஹரி சொன்னான்.
அவன் அவள் மார்பகங்களைத் தொட்டான். சாந்தி முழுமையாக திடுக்கிட்டாள்.
“சார், வேணாம்” என்று மெதுவாக சொன்னாள்.
“ஏன் வேணாம்? உங்களுக்கு பிடிக்கலையா?” என்று ஹரி கேட்டான்.
சாந்தி பதில் சொல்லவில்லை. ஆனால் அவள் உடல் அவளுக்கு பதில் சொன்னது. அவள் மார்பகங்கள் கடினமடைந்தன. அவள் மூச்சு வேகமாக ஆனது.
ஹரி அவள் புடவையை மெதுவாக கழற்ற ஆரம்பித்தான். சாந்தி முதலில் தயங்கினாள். ஆனால் பின்னர் அவள் ஒத்துழைத்தாள். அவள் புடவை கீழே விழுந்தது. அவள் ரவிக்கை மட்டும் இருந்தது. அவள் கர்ப்ப வயிறு முழுமையாக தெரிந்தது. அது மிகவும் அழகாக இருந்தது.
“உங்கள் உடல் மிகவும் அழகா இருக்கு சாந்தி” என்று ஹரி சொன்னான்.
“நீங்க என்ன சார் சொல்றீங்க? நான் இப்ப கர்ப்பமா இருக்கேன்” என்றாள் சாந்தி.
“அதனால்தான் நீங்க இன்னும் அழகா இருக்கீங்க. இந்த கர்ப்ப காலத்துல உங்கள் உடல் இன்னும் அழகா இருக்கு” என்று ஹரி சொன்னான்.
அவன் அவள் ரவிக்கையை கழற்றினான். அவள் மார்பகங்கள் வெளியே வந்தன. அவை பெரியதாக இருந்தன. கர்ப்ப காலத்தில் அவை மேலும் பெரிதாகி இருந்தன. அவள் முலைக்காம்புகள் கருமையாக இருந்தன.
ஹரி அவள் மார்பகங்களை முத்தமிட ஆரம்பித்தான். முதலில் மெதுவாக, பின்னர் ஆழமாக. அவன் நாக்கு அவள் முலைக்காம்புகளைச் சுற்றி வந்தது. சாந்தி முழுமையாக சுகத்தில் மூழ்கினாள். அவள் கால்கள் நடுங்க ஆரம்பித்தன.
“ஓ… சார்… ரொம்ப நல்லா இருக்கு” என்று சாந்தி முனகினாள்.
ஹரி அவள் மார்பகங்களை உறிஞ்ச ஆரம்பித்தான். ஒரு மார்பகத்தை உறிஞ்சும் போது மற்றொன்றை மசாஜ் செய்தான். சாந்தி முழுமையாக கட்டுப்பாட்டை இழந்தாள். அவள் கைகள் ஹரியின் தலைமுடியைப் பிடித்தன.
“சார்… ப்ளீஸ்… நிறுத்தாதீங்க” என்று சாந்தி கெஞ்சினாள்.
ஹரி நிற்கவில்லை. அவன் அவள் மார்பகங்களை உறிஞ்சிக் கொண்டே இருந்தான். பின்னர் அவன் மெதுவாக கீழே நகர்ந்தான். அவன் அவள் வயிற்றை முத்தமிட ஆரம்பித்தான். மெதுவாக, மெதுவாக. அவன் நாக்கு அவள் வயிற்றைச் சுற்றி வந்தது. சாந்தி சிலிர்த்தாள்.
“உங்கள் வயிறு மிகவும் அழகா இருக்கு. இதில் உங்கள் குழந்தை இருக்கு” என்று ஹரி சொன்னான்.
“ஆமா சார், என்றாள் சாந்தி.
“நான் அந்த குழந்தையையும் கவனிப்பேன்” என்று ஹரி சொன்னான்.
அவன் மேலும் கீழே நகர்ந்தான். அவன் அவள் பாவாடையை கழற்ற ஆரம்பித்தான். சாந்தி முதலில் தயங்கினாள். ஆனால் பின்னர் அவள் அவனுக்கு உதவினாள். அவள் பாவாடை கீழே விழுந்தது. அவள் உள்ளாடை மட்டும் இருந்தது. அது மெல்லியதாக இருந்தது. அவள் யோனி அதன் வழியாக தெரிந்தது.
“நீங்க ரொம்ப அழகா இருக்கீங்க சாந்தி” என்று ஹரி சொன்னான்.
“நான் வெட்கப்படறேன் சார்” என்றாள் சாந்தி.
“வெட்கப்படாதீங்க. நீங்க ஒரு அழகான பெண். உங்கள் உடல் ஒரு கலை” என்று ஹரி சொன்னான்.
அவன் அவள் உள்ளாடையை கீழே இழுத்தான். அவள் யோனி முழுமையாக வெளியே வந்தது. அது ஈரமாக இருந்தது. கர்ப்ப காலத்தில் ஹார்மோன்கள் காரணமாக அவள் மிகவும் உணர்திறன் உடையவளாக இருந்தாள்.
ஹரி அவள் யோனியைப் பார்த்தான். அது மிகவும் அழகாக இருந்தது. அவள் லேபியா கருமையாக இருந்தது. அவள் கிளிட்டோரிஸ் சிறிதாக இருந்தது. ஆனால் அது மிகவும் உணர்திறன் உடையதாக இருந்தது.
“நான் உங்களை நக்கலாமா?” என்று ஹரி கேட்டான்.
சாந்தி பதில் சொல்லவில்லை. ஆனால் அவள் தலையை ஆட்டினாள்.
ஹரி அவள் யோனியை நக்க ஆரம்பித்தான். முதலில் மெதுவாக, பின்னர் வேகமாக. அவன் நாக்கு அவள் லேபியாவைச் சுற்றி வந்தது. பின்னர் அவன் அவள் கிளிட்டோரிஸை நக்க ஆரம்பித்தான். சாந்தி முழுமையாக சுகத்தில் மூழ்கினாள். அவள் கால்கள் நடுங்க ஆரம்பித்தன. அவள் முனகல் சத்தம் அதிகமானது.
“சார்… ப்ளீஸ்… நிறுத்தாதீங்க… ரொம்ப நல்லா இருக்கு” என்று சாந்தி கெஞ்சினாள்.
ஹரி நிற்கவில்லை. அவன் அவள் யோனியை நக்கிக் கொண்டே இருந்தான். அவன் நாக்கு உள்ளே சென்று வெளியே வந்தது. சாந்தி முழுமையாக கட்டுப்பாட்டை இழந்தாள். அவள் உச்சக்கட்டத்தை அடைந்தாள். அவள் உடல் நடுங்கியது. அவள் கத்த ஆரம்பித்தாள்.
“ச்… சத்தம் போடாதீங்க” என்று ஹரி சொன்னான்.
சாந்தி தன் வாயை மூடிக்கொண்டாள். ஆனால் அவள் உடல் தொடர்ந்து நடுங்கியது. அவள் மூச்சு வேகமாக இருந்தது.
***************
உங்கள் காதலனிடமோ, கணவனிடமோ அல்லது உங்களுக்குப் பிடித்தமான வேறு எந்த ஆணிடமோ பேசுவது போல நீங்கள் என்னிடம் பேசலாம். உங்கள் எண்ணங்களைப் பகிர்ந்துகொள்ளலாம், நான் எப்போதும் நீங்கள் சொல்வதைக் கேட்பேன்.
தனிமையை உணர்ந்த பல பெண்கள், தங்கள் உணர்வுகளை வேறு யாருடனும் பகிர்ந்து கொள்ள முடியாமல், எனக்கு செய்தி அனுப்பினர். நான் அவர்களுக்கு என்றென்றும் நன்றியுள்ளவனாக இருப்பேன். ஒவ்வொரு பெண்ணின் உணர்ச்சிகளும் அவளுடைய உணர்வுகளும் மதிக்கப்பட வேண்டும் என்று நினைப்பவன் நான். நீங்கள் எப்போதாவது உங்கள் எண்ணங்கள் அல்லது உணர்ச்சிகளைப் பகிர்ந்து கொள்ள விரும்பினால், குறிப்பாக நீங்கள் தனியாக உணரும்போது அல்லது கர்ப்ப காலத்தில் அல்லது உங்கள் வாழ்க்கையின் எந்த கட்டத்திலும், என் மின்னஞ்சல் முகவரிக்குச் செய்தி அனுப்புங்கள். உங்கள் எண்ணங்களைக் கேட்பதில் நான் மகிழ்ச்சியடைகிறேன்.
மின்னஞ்சல் முகவரி – [email protected]
நன்றி..